Τοποθέτηση Στεφάνης – Γέφυρας – Εμφυτεύματος

Τοποθέτηση Στεφάνης

Στεφάνες τοποθετούνται σε μεμονωμένα δόντια, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει η ρίζα του δοντιού αλλά ελλείπει μεγάλη ποσότητα της μύλης του, είτε από τερηδόνα, είτε από κάταγμα. Πολλές φορές μπορεί να αποκαταστήσει το δόντι μόνο του, άλλες πάλι φορές, όταν η απώλεια οδοντικής ουσίας είναι μεγάλη, πιθανόν να χρειάζεται ενδοδοντική θεραπεία και τοποθέτηση ενδορριζικού άξονα για την αποκατάσταση. Το υλικό εκλογής είναι η πορσελάνη. Αν η στεφάνη γίνεται σε οπίσθιο δόντι, τότε μπορεί να ενισχυθεί εσωτερικά από μέταλλο για μεγαλύτερη αντοχή.

Η κατασκευή της στεφάνης είναι μια εύκολη, για τον ασθενή διαδικασία και απαιτεί συνήθως 2 ραντεβού στον οδοντίατρο. Μετά την τοποθέτησή της στο στόμα του ασθενή, δεν ξεχωρίζει ως μη πραγματικό δόντι. Ταυτόχρονα, έχει όλη την αντοχή που χρειάζεται για να αντισταθεί στις δυνάμεις της μάσησης και να παραμείνει ακέραια για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Τοποθέτηση Γέφυρας

Σε περιπτώσεις που λείπει ένα δόντι από τον οδοντικό φραγμό, είναι δυνατή η αποκατάστασή του, με την τοποθέτηση γέφυρας. Η κατασκευή γέφυρας, προϋποθέτει την αξιοποίηση των παρακείμενων δοντιών, τα οποία τροχίζονται ώστε να μειωθούν σε όγκο και τα οποία αποτελούν τα δόντια-στηρίγματα της γέφυρας.

Τα υλικά εκλογής και σε αυτή την περίπτωση είναι η πορσελάνη αλλά και η μέταλλο/πορσελάνη. Διατηρείται μακροχρόνια και μπορεί να κατασκευαστεί σε όλους τους ενήλικες χωρίς ρίσκο και ταλαιπωρία. Η μέθοδος αυτή είναι προτιμητέα, ιδιαίτερα όταν τα δόντια-στηρίγματα φέρουν εμφράξεις ή χρήζουν επίσης οδοντιατρικών εργασιών (όπως σφραγίσματα, ενδοδοντική θεραπεία, τοποθέτηση θήκης).

Αν μετά την εξαγωγή του δοντιού αργοπορήσει η τοποθέτηση γέφυρας, πιθανώς να δημιουργηθούν προβλήματα στην περιοχή (π.χ. να έχουν κλίση τα πλαϊνά δόντια προς το κενό χώρο), με αποτέλεσμα να χρειάζονται επιπλέον θεραπείες πριν την τοποθέτηση της γέφυρας.

Τοποθέτηση Εμφυτεύματος

Τα εμφυτεύματα χρησιμοποιούνται για να αποκαταστήσουν ένα ή περισσότερα δόντια που λείπουν. Ο αριθμός των εμφυτευμάτων που απαιτείται εξαρτάται από την κάθε περίπτωση ξεχωριστά και η τοποθέτησή τους απαιτεί ένα μικρό χειρουργείο.

Πριν το χειρουργείο τοποθέτησής τους, είναι απαραίτητο να ληφθούν αποτυπώματα ώστε να αναπαρασταθούν οι οδοντικοί φραγμοί σε γύψινα εκμαγεία. Χρειάζονται ακτινογραφίες, μία πανοραμική και τις περισσότερες των περιπτώσεων μία αξονική γνάθων για την τρισδιάστατη απεικόνισή τους. Όταν ο οδοντίατρος έχει στη διάθεσή του όλα τα διαγνωστικά τεκμήρια, αποφασίζει το σχέδιο θεραπείας (δηλαδή τον αριθμό και τη θέση των εμφυτευμάτων) και ακολουθεί η τοποθέτησή τους. Η προσθετική αποκατάσταση μπορεί να γίνει άμεσα, συνήθως όμως γίνεται μετά την παρέλευση κάποιων εβδομάδων, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες κάθε περίπτωσης.

Τα εμφυτεύματα μπορούν να τοποθετηθούν σε ενήλικες ασθενείς κάθε ηλικίας με άριστη πρόγνωση. Προτιμώνται σε περιπτώσεις όπου ο ασθενής δεν επιθυμεί την κατασκευή μίας κινητής οδοντοστοιχίας, όταν τα παρακείμενα της νωδής περιοχής δόντια είναι υγιή και όταν οι περιοδοντικοί ιστοί είναι υγιείς.

Όταν το οστό δεν επαρκεί για την τοποθέτησή τους, γίνεται αύξησή του με απλές τεχνικές ώστε να καταστεί ικανό να δεχτεί τα εμφυτεύματα.

Αν και ακόμη τα εμφυτεύματα, έχουν λίγο υψηλότερο κόστος από τα υπόλοιπα σχέδια θεραπείας, εντούτοις η μακροβιότητά τους (δεδομένης της σωστής φροντίδας τους) τα καθιστά σε βάθος χρόνου οικονομική και αποδοτική επιλογή.